Passo indietro

Su tempus

 

S'ISCHIGLIA -1997

 

Su tempus

 

Nosus seus su celu chen"e fini,

is planetas de su soli infogau,

is istellas chi luxint in su firmamentu;

nosus seus su tempus.

Nosus seus is mundus,

seus sa terra, sa luna,

is montis, is fruminis, is maris;

nosus seus su tempus.

Nosus seus is animalis,

is froris, s'erba de sa campagna,

su traballu, s'arriri, su prangi,

su nasci, su sunfridi, su morri;

nosus seus su tempus.

Nosus seus sa materia

chi intendit, chi s'interrogat,

chi misurat po cumprendi,

chi si trasformat po acabai;

nosus seus su tempus.

Nosus seus s'anima sensibili de

s'universu,

sa menti sperta de s'estremau,

su pensamentu chi circat is leis eternas,

chi is misterius de sa vida scrucullada;

seus s'umanidade chi sperada;

nosus seus su tempus.

Candu po sempiri su creau finit

e si cunfundit cun su nudda eternu,

e su spiritu s' arretirat in Deus:

non c'est prus soli,

non c'est prus terra,

non c'est prus tempus.

 

Giampaolo Caria