|
Hapu sonnau
|
S'ISCHIGLIA - 1995
Hapu sonnau
Hapu sonnau
chi femu torrau picciocheddu
e andamu a iscola
po imparai sa storia de s'isula nosta.
In sa crassi femus in tantis,
de donnia parti de sa Sardigna,
perou si cumprcndemus a pari.
Su maistu spiegada
chi unu tempus sa Sardigna
fiat unu mugoni 'e linguas
e domia lingua teniat cunfinis
formendu una spetzia de istadu a sei,
e nemus insandus scriiat in sardu.
Poi, a pagu a pagu, cun su tempus,
po obera de tantis bonus iscriidoris
e de ominis valentis e studiaus,
una fueddada in mesu 'e is tantis
hiat pigau pei suba de is ateras,
ma arricchendusì de icussas lassadas,
e assumendi in sei sa sustantzia
de sa curtura de totus is sardus,
formendu aici una nazioni unia.
Aciungiat ancora su maistu
chi no si depeus ponni tropu pensamentu
de cumenti cambiada una lingua,
ca su chi contada esti chi 'ndi tengaus una
de podiri trasmiti, studiai e amellorai,
poita unu populu si perdit sa lingua sua
morit e no resuscitat prusu,
e si 'ndi perdit po finas sa memoria.
Oindì sa genti 'olit essi unia
alloghendi, perou, sa propia identidadi e
autonomia,
sinnu custu de maduresa e de giustizia.
Tot'in d'unu perou,
prima chi su maistu acabessidi,
m'indi seu scidau, pensendi:
ma it'arratza 'e sonnu tontu est custu?
Piccioccu, mi seu nau, no cretas in sonnus!
E aici mi seu torrau a dromidi,
sperandu in coro de torrai a sonnai.
Giampaolo Caria